Rundka EFT na żal
PUNKT KARATE
Mimo że czuję ten żal i trudno mi pogodzić się z tym, co się wydarzyło, zauważam to i wybieram zaakceptować siebie.
Mimo że część mnie wciąż trzyma się tego, co było albo co powinno było być, pozwalam sobie czuć to, co czuję.
Mimo że noszę w sobie ten żal, mogę być dla siebie łagodna i nie zmuszać się do odpuszczenia, zanim będę na to gotowa.
RUNDKA 1
CZUBEK GŁOWY: Czuję ten żal.
POCZĄTEK BRWI: Żałuję, że tak się stało.
BOK OKA: Chciałabym, żeby było inaczej.
POD OKIEM: Trudno mi pogodzić się z tym, co było.
POD NOSEM: Część mnie nadal to trzyma.
BRODA: Nadal do tego wracam.
OBOJCZYK: Ten żal ciągle jest we mnie.
POD PACHĄ: Czuję jego ciężar.
NADGARSTEK: Tyle niewypowiedzianych uczuć.
KCIUK: Tyle myśli o tym, co mogło być.
PALEC WSKAZUJĄCY: Tyle „gdyby tylko…”.
PALEC ŚRODKOWY: Trudno mi to puścić.
MAŁY PALEC: Pozwalam sobie zauważyć ten żal.
RUNDKA 2
CZUBEK GŁOWY: Może nie muszę już z tym walczyć.
POCZĄTEK BRWI: Mogę uznać, że to było dla mnie ważne.
BOK OKA: Mogę uznać, że mnie to zabolało.
POD OKIEM: Nie muszę udawać, że nic się nie stało.
POD NOSEM: A jednocześnie nie muszę nosić tego wiecznie.
BRODA: Mogę zacząć puszczać po kawałku.
OBOJCZYK: W swoim własnym tempie.
POD PACHĄ: Tyle, ile jestem teraz gotowa.
NADGARSTEK: Mogę zachować to, co było dla mnie ważne.
KCIUK: I zacząć odpuszczać to, co mnie obciąża.
PALEC WSKAZUJĄCY: Trochę mniej ciężaru.
PALEC ŚRODKOWY: Trochę więcej przestrzeni.
MAŁY PALEC: Trochę więcej spokoju.
RUNDKA 3
CZUBEK GŁOWY: Wybieram pozwolić sobie iść dalej.
POCZĄTEK BRWI: Nie muszę zapominać, żeby odpuścić.
BOK OKA: Nie muszę wymazywać tego, co było.
POD OKIEM: Mogę zrobić miejsce na to, co przede mną.
POD NOSEM: Pozwalam sobie oddychać trochę swobodniej.
BRODA: Pozwalam sobie poczuć więcej lekkości.
OBOJCZYK: Odpuszczam tyle, ile dziś mogę.
POD PACHĄ: Bez presji.
NADGARSTEK: W swoim tempie.
KCIUK: Wybieram więcej spokoju.
PALEC WSKAZUJĄCY: Więcej przestrzeni.
PALEC ŚRODKOWY: Więcej lekkości.
MAŁY PALEC: I pozwalam sobie to przyjąć.